السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
249
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
به سر خواهند برد و اگر اصلاح ميان مردم آيين باشد به آن گرايش كنند . « 1 » و وصيت مىكند كه اگر براى وى حادثهاى پيشامد كرد و آن را تغيير نداده بود - با اينكه تا زنده است اختيار تغيير آن را دارد - براى فلانى ، فلان مبلغ و براى فلانى ، فلان مبلغ و براى فلانى ، فلان مبلغ و فلان برده آزاد است و وصىّ خود را فلانى قرار داد . » « به نام خداوند مهرگستر و بخشنده [ به همه موجودات در اين جهان و به مؤمنان در دو جهان ] . اين صدقات و موقوفات موسى بن جعفر عليه السلام است . زمين واقع در فلان محله را با حدود چنين و چنان به طور كلى - اعم از نخل ، زمين ، قنات ، آب ، چاه ، حقوق آن ، حق آبيارى و تمام حقوقش در پستى و بلندى و عرض و طول و حياط و مطبخ و نهر و جاده و سيل گاه و خراب و آباد - با تمام حقوقش بر فرزندانش - دختر و پسر - وقف كرد و متولّى آن پس از پرداخت هزينههاى آن و پس از پرداخت محصول سى درخت به بينوايان اهل آنجا ، بقيه محصولات آن را ميان فرزندان موسى بن جعفر تقسيم مىكند و به پسران ، دو برابر دختران مىپردازد . و اگر يكى از دختران موسى بن جعفر عليه السلام ازدواج كرد ، در اين موقوفه حقّى ندارد تا اينكه بدون شوهر بازگردد و در اين صورت همانند ساير دختران ازدواج نكرده سهم مىبرد . و هر يك از فرزندان موسى بن جعفر عليه السلام فوت كند و فرزند داشته باشد ، سهم وى به فرزندانش داده مىشود - به پسر دو برابر دختر مثل آنچه موسى بن جعفر عليه السلام براى فرزندان خودش قرار داد و اگر يكى از فرزندانِ بدون فرزند موسى بن جعفر فوت كند ، سهمش به ديگر اهل وقف باز مىگردد . و فرزندان دختران من در اين موقوفه سهمى ندارند ، مگر آنكه پدرانشان از فرزندان من باشند . و تا وقتى كه يكى از فرزندان من و فرزندانشان و از نسلشان كسى باقى است ، ديگرى حقى در اين وقف ندارند . و اگر نسل من منقرض شد و كسى از آنها باقى نماند ، پس صدقه من به فرزندان پدرم از مادرم خواهد رسيد ، به همان صورت كه براى فرزندان خودم قرار گذاشتم . و در صورت انقراض آنها پس صدقه من در ميان ساير فرزندان پدرم و نسلشان - تا وقتى يك نفر از آنان زنده است - خواهد رسيد ، به همان صورت كه براى فرزندان خودم قرار گذاشتم . و در صورت انقراض فرزندان پدرم ، صدقه من به ترتيب به نزديكترين افراد به من مىرسد تا خداوندى كه وارث آن است ( يا رازق آن است ) آن را به ارث بَرَد و او بهترينِ وارثان است .
--> ( 1 ) . دربارهء اين جمله احتمالاتى ذكر شده است .